Vooruitblik op 2020

In 2020 zullen Kate en Gertjan het grootste gedeelte van het jaar op verlof in Nederland en de VS doorbrengen om verslag uit te brengen van het werk van de afgelopen jaren en om nieuwe fondsen te werven, maar het werk in Oeganda gaat natuurlijk nog gewoon door!

Het microkredieten project zal worden geleid door een aantal mentoren van Hope Alive!  Zij zijn verantwoordelijk om de terugbetalingen te innen, de nieuwe leningaanvragen te beoordelen en dan nieuwe leningen uit te geven.  In 2019 hebben we 60 leningen uit gegeven, waarvan er 21 al waren afbetaald aan het eind van het jaar.

Brian en Robert aan het werk in de tuin

Brian en Robert aan het werk!

Twee Hope Alive studenten zijn verantwoordelijk voor het opzetten van een nieuw agrarisch project. De huidige landbouwmethode in het noorden van Oeganda is niet erg duurzaam en brengt geen maximale opbrengst.  Samen met Gertjan hebben Robert en Brian een training gevolgd van Foundations For Farming en hebben ze in 2019 een proeftuin opgezet met een erg goed resultaat, dus dit jaar wordt het uitgebreid tot 0,4 hectare.  Op een ander stuk land zullen bomen worden geplant met de hoop duurzamere houtskool te kunnen produceren, om zo de ontbossing en erosie in Oeganda tegen te gaan.  De stichting Hope voor Afrika voorziet deze twee projecten van de volledige financiële steun.

Read For LifeRead for Life, de organisatie waar Kate voor heeft gewerkt de afgelopen twee jaar, hoopt ook in 2020 een grote impact te maken op het onderwijs in het Noorden van Oeganda.  De stichting Hope voor Afrika zal Read for Life voor €10.000 ondersteunen, zodat ze een nieuwe lichting peuter- en kleuterleerkrachten kunnen opleiden en ze trainingen kunnen geven aan huidige leerkrachten om hen te helpen de kinderen op een betere manier te leren lezen.

Microkredieten (vervolg)

We hebben inmiddels voor meer dan €10.000 aan micro kredieten uitgegeven aan 42 mentors en Hope Alive! studenten.  De studenten die hebben meegedaan aan Gertjan’s Bijbel studie en business training hebben de grootste leningen gekregen van ongeveer €500 per persoon.

Een aantal van hen heeft ervoor gekozen om varkens te gaan houden.  Ze hebben zelf een varkensschuur gebouwd (in sommige gevallen met de hulp van een team uit de VS) en daarna vier varkens gekocht, drie zeugen en een beer.  Eén van de zeugen zal over 6 maanden worden verkocht om een gedeelte van de lening terug te betalen en 12 maanden na de lening zullen de biggen worden verkocht om de rest af te lossen.  Er zijn hier veel gevallen van varkensgriep, maar de studenten hebben voorzorgsmaatregelen genomen, dus we hopen dat alle varkens het overleven.

Microloan (2)

Anthony en zijn zelf gebouwde varkensstal …

Microloan (3)

en zijn varkens.

Eén student heeft ervoor gekozen om kippen te gaan houden.  Hij heeft een schuurtje gebouwd en heeft 300 kuikens gekocht die hij 6 weken zal vetmesten om ze vervolgens allemaal te verkopen.  Als de schuur is schoongemaakt en alle kippen zijn verkocht koopt hij weer 300 nieuwe kuikens.  Iedere keer dat hij de kippen verkoopt betaalt hij een deel van de lening af.

Microloan (5)

David voor zijn kippenschuur …

Microloan (4)

en met de kuikens.

Twee studenten hebben ervoor gekozen om kleine kapperszaken op te zetten.  Eén is nog op zoek naar een goede locatie, maar de andere is in september         begonnen.  Hij heeft zonnepanelen gekocht en batterijen, zodat hij kan doorwerken als er geen stroom is (en dat is erg vaak het geval).  Voor 30 cent kun je je haar bij hem laten knippen.  Hij heeft veel klanten nodig om de lening terug te kunnen betalen, maar hij is ervan overtuigt dat het hem gaat lukken.

Microloan (6)

Abraham met het zonnepaneel voor zijn kapperszaak …

Microloan (7)

en binnen met de spiegel en een kappersstoel.

Eén van de studenten gaat bijen houden.  Op dit moment is hij nog bezig om de bijenkorven te maken, dus we hebben nog geen foto’s.  Twee keer per jaar zal hij alle honing oogsten en dat geld gebruiken om de lening terug te betalen.  Daarna is alle winst voor hem en zijn familie.

Twee van de studenten hebben ervoor gekozen om een klein winkeltje te beginnen.  De één heeft een winkeltje met levensmiddelen overgenomen van een Hope Alive! mentor en de ander begint een winkeltje voor kleine elektronische producten zoals batterijen en opladers.  De marges zijn erg klein, dus ze zullen allebei hard moeten werken om de lening te kunnen afbetalen en winst te kunnen maken, maar ze zijn allebei enthousiast om het te proberen.

Microloan (8)

Denis en zijn toekomstige winkeltje.

Microkredieten

De meeste mensen hier in het noorden van Oeganda kunnen geen gebruik maken van een bank, dus is het moeilijk voor hen om te sparen. Als ze te maken hebben met onverwachte uitgaven of willen investeren in hun bedrijfje of boerderij, moeten ze geld lenen bij vrienden en familie of ze moeten een lening afsluiten bij geldschieters die veel te veel rente vragen.

Om de mentors van Hope Alive! (medewerkers die zorgen dat alles goed gaat met de kinderen op school en in hun thuissituatie) hiermee te helpen is Gertjan begonnen met een project met microkredieten. In totaal hebben we €2.500 aan 18 verschillende families gegeven. De leningen worden voor verschillende doeleinden gebruikt. Een aantal heeft producten gekocht om op de markt of in een winkeltje te verkopen, anderen gebruiken het om hun land te bewerken. Drie mentors zijn begonnen met het houden van bijen en één mentor heeft twee varkens gekocht.

Eén van de vrouwen vertelde dat ze kleine gedroogde visjes verkoopt op de markt en dat ze hiervoor een lening heeft moeten afsluiten om de visjes te kunnen kopen. Voor deze lening moet ze bijna 50% rente betalen. We hebben uitgerekend dat ze uiteindelijk niets verdient door deze lening. Met het microkrediet kan ze daadwerkelijk wat geld gaan verdienen.

Mentor Charles en zijn vrouw hebben bruine bonen en pinda’s gekocht die ze nu in een klein winkeltje verkopen.

De afbetalingen zijn tot nu toe goed gegaan. Nog geen defaults en maar één late betaling. We zijn van plan om het geld nu te gebruiken voor een tweede ronde leningen voor een groep Hope Alive! studenten.

 

Vooruitblik op 2019

In 2019 gaan we verder met een aantal verschillende projecten waar we in 2018 mee zijn begonnen en ook zullen we wat nieuwe projecten beginnen.  Hieronder een korte samenvatting van de verschillende activiteiten.

Kate zal weer les gaan geven aan de Nursery Teachers Training College van READ for Life om kleuterschool-leerkrachten op te leiden.  2018 was het eerste jaar voor de school.  De huidige studenten hebben nog één jaar te gaan en een nieuwe groep studenten begint in februari.  Kate zal waarschijnlijk de nieuwe studenten lesgeven.

IMG_4160

Nieuwe studenten kunnen zich aanmelden voor dit jaar!

Gertjan begint eind januari weer met de bijles voor een aantal Hope Alive! studenten en zal ook de weduwen die de verschillende vak trainingen hebben afgerond helpen om die training nu te gebruiken om extra geld te verdienen voor hun families.

IMG_0418

Een aantal van de vrouwen nadat ze de verschillende vaktrainingen succesvol hadden afgerond

Lumi, het bedrijfje dat zonnepanelen verkoopt, groeit gestaag, maar is nog niet winstgevend.  We hopen in 2019 winst te kunnen maken en die winst te kunnen gebruiken om een nieuw kantoor te openen dicht bij de grens met Zuid Soedan.  De collega die Lumi heeft opgestart zal voor zes maanden naar de VS gaan, dus dan zal Gertjan wat meer verantwoordelijkheden op zich nemen.

Lumi

Het Lumi kantoor in Gulu

Gertjan hoopt ook een cursus te starten met een aantal Hope Alive! studenten die of net zijn afgestudeerd of op dit moment naar een vakschool gaan. Een Amerikaanse collega heeft een 1-jarige cursus gemaakt bestaande uit een Bijbelstudie, een business training, en een practicum waar de studenten een microkrediet krijgen en zelf een bedrijfje opstarten (of als ze al iets zijn begonnen het verder uitbouwen).  De Bijbelstudie is specifiek gericht op karakter, hoe je als man onder andere een goede echtgenoot, vader, en werkgever/nemer kan zijn.  De meeste Hope Alive! studenten hebben geen goede mannelijke voorbeelden in hun leven, aangezien veel mannen hun families hier verlaten en als ze wel blijven is alcoholisme een groot probleem.  De business training is belangrijk, want er is een hoge werkloosheid hier in het noorden van Oeganda.  Eén van de beste mogelijkheid om geld te verdienen is om zelf iets op te starten.  Gertjan hoopt een impact te kunnen maken in het leven van een aantal jonge mannen, zodat zij op hun beurt een goede invloed kunnen hebben in hun eigen omgeving.

Daarnaast komen er waarschijnlijk ook wel andere mogelijke projecten op ons pad.  Via de nieuwsbrief en dit blog zullen we iedereen op de hoogte houden.

Training

Vorig jaar heb ik gesproken met een groep van 20 verzorgers van Hope Alive! kinderen die samen een spaargroep waren begonnen.  Een andere organisatie was begonnen om hen een vak te leren, maar had de trainingen daarvoor nooit afgemaakt.  In januari hebben we de verschillende trainingen weer opgepakt in de hoop dat de vrouwen zo wat geld konden gaan verdienen voor hun families.  We hebben de groep toen ook een aantal leningen gegeven, voor een oven, drie naaimachines en een breimachine.

IMG_3314[1]Sindsdien hebben de vrouwen één of twee keer per week samen met een trainer de verschillende vakken geleerd.

IMG_3576[1]De bakgroep heeft geleerd om brood, cake en taarten te bakken en ze kunnen nu bijna zelf aan de slag.  De laatste trainingen zullen deze maand plaats vinden en dan gaan de acht vrouwen in de groep hun lekkernijen zelf op de markt verkopen.  Een gedeelte van de opbrengst zal worden gebruikt om de lening terug te betalen.

 

SewingDe naaigroep heeft geleerd om jurken en schooluniformen te maken.  De training gaat nog door tot eind juni, maar de groep heeft al een bestelling gekregen voor schooluniformen voor Hope Alive! studenten.  De vijf vrouwen in deze groep gaan in juli beginnen om de lening terug te betalen en gaan ook sparen voor twee andere naaimachines, zodat ze uiteindelijk alle vijf een eigen machine hebben.

De vrouwen van de breigroep

De breigroep van vier vrouwen heeft nog wat meer tijd nodig om alle fijne kneepjes van het vak te leren.  Ze leren onder andere om sokken en truien te maken (ook allebei onderdeel van een schooluniform).  Deze groep gaat waarschijnlijk door met de training tot het eind van het jaar.

Wat een week!

Afgelopen week was een drukke week vergeleken met een normale week, wanneer we de meeste tijd besteden aan taalles.

Het begon toen ik probeerde geld op te nemen bij de bank.  Nadat ik mijn pincode had ingetoetst en het bedrag, leek het alsof het geld eruit zou komen, maar toch kreeg ik opeens een foutmelding.  Dat gebeurt regelmatig, dus ik probeerde het nog een keer, maar ik kreeg dezelfde foutmelding.  Nou ja, later nog maar een keer proberen, dacht ik, terwijl ik naar de auto terugliep.  Toen kreeg ik echter een berichtje van onze bank in de VS dat het geld wel was afgeschreven (2x zelfs).  Ik ben bij de bank naar binnen gegaan en na alles te hebben uitgelegd boden ze hun excuses aan en zouden ze het geld zo snel mogelijk terugstorten.  Een paar dagen later was het geld nog niet teruggestort, dus heb ik contact opgenomen met de Amerikaanse bank, die wisten van niets, maar ze zouden het gaan onderzoeken.  Ik weer terug naar de bank en weer een gesprek gehad met een andere medewerker.  Ze zouden ernaar kijken, maar tot op heden nog niets gehoord.  Onze bank had wel het geld tijdelijk teruggestort totdat ze hebben uitgezocht wat er gebeurd is.

Omdat we toch geld nodig hadden (want je kunt hier nergens pinnen of een creditkaart gebruiken) en ik niet bij dezelfde bank het nog een keer wilde proberen, ben ik op zoek gegaan naar een andere bank.  Bij de eerste bank waar ik langs kwam stond er een hele lange rij met meer dan 20 mensen, dus ben doorgereden naar de tweede bank.  Daar kwam ik erachter dat ze bezig waren met onderhoud en ik kon daar dus geen geld opnemen.  De derde bank waar ik naar toe ben gegaan heeft hun kantoor in Gulu gesloten, waardoor er maar één optie overbleef.  Bij die bank ging alles goed, totdat ik het bedrag wou intypen, toen kwam er te staan dat ik alleen het saldo kon opvragen en geen geld kon opnemen.  Uiteindelijk ben ik teruggegaan naar de bank waar het een paar dagen eerder was fout gegaan en heb het daar nog een keer geprobeerd.  Ging deze keer wel goed, dus we kunnen weer boodschappen kopen!

Na het bezoeken van de bank moest ik naar de telecom winkel, want ons internet was opeens erg snel opgegaan.  Internet is vrij prijzig hier (€150 voor 100GB), maar normaal gesproken doen we daar twee tot drie maanden mee.  Deze keer was het na minder dan 10 dagen al op.  De man op het kantoor was beleefd, maar zei dat we het toch zelf allemaal opgebruikt hadden en liet zien hoeveel we iedere dag hadden gebruikt.  Ik kon niets anders doen dan nieuw internet kopen, maar we houden het nu nauwkeurig in de gaten.  We hebben het er ook met andere buitenlanders over gehad en iedereen schijnt hetzelfde probleem te hebben.  Telecombedrijven worden hier nauwelijks gecontroleerd en kunnen dus doen en laten wat ze willen.  We hebben dezelfde verhalen gehoord over iedere provider, dus het beste wat je kunt doen is de provider zoeken die het minste GB van je steelt.

Op dinsdagavond toen Kate naar huis wilde rijden na een Bijbelstudie wou de auto niet meer starten.  Minder dan twee weken geleden hadden we de auto net laten repareren in Kampala (omdat er in Gulu geen betrouwbare automonteurs zijn), omdat we zo nu en dan problemen hadden met het starten van de auto.  Gelukkig zijn er net nieuwe collega’s verhuist naar Gulu vanuit het zuiden van Uganda en één van hen is erg handig met het repareren van auto’s.  De volgende dag kwam hij naar de auto kijken.  Hij kwam er al snel achter dat de monteur in Kampala een verkeerd onderdeel had gebruikt toen hij onze auto heeft “gemaakt” en dat de auto daardoor niet meer startte.  Hij heeft er een tijd aan gewerkt, maar kon het repareren.  Toen hij alle onderdelen weer terug in de auto wilde stoppen zag hij dat er ook een bout was afgebroken bij één van de wielen.  Dat was gebeurd toen een andere monteur twee maanden geleden de auto heeft nagekeken.  Ook dat heeft onze collega gerepareerd, maar uiteindelijk waren we wel allebei een groot deel van onze dag kwijt. 

Gelukkig was het niet alleen maar problemen deze week.  Op donderdag had ik een paar besprekingen met een groep Hope Alive! verzorgers die een spaargroep zijn begonnen.  We zijn van plan de groep te ondersteunen en ook training te geven en daar waren ze allemaal heel enthousiast over!  Hiervoor zijn we naar Oeganda gekomen en dat maakt alles de moeite waard!  De bank, internet en auto probleempjes nemen we maar voor lief!   J