“Ik ga even … ben zo terug!”

“Ik ben zo terug” kun je niet zo makkelijk zeggen hier in Oeganda.  Bijna alles duurt langer dan verwacht en dat is niet zo erg als je er maar van tevoren rekening mee houdt, want anders kan het vrij frustrerend zijn.

Verschillende mensen hebben ons gevraagd hoe het leven hier is en wat we hier de hele dag doen.  Onze focus is op dit moment om de lokale taal te leren, maar de rest van de tijd wordt opgeslokt door alledaagse dingen, die veel meer tijd kosten dan normaal.  Het is moeilijk uit te leggen, dus ik geef wat voorbeelden.

Begin april hebben we een postvak gekregen bij het lokale postkantoor.  Ik moest een tijdje in de rij wachten en daarna moest ik wat verschillende papieren invullen, maar het viel me alles mee hoelang het duurde voordat we er één hadden.  Het enige probleem was dat er nog geen sleutel voor ons vakje was.  Die zou worden gemaakt en die konden we dan de volgende week ophalen.  Ik ben de week erna dus weer naar het postkantoor gegaan, heb in de rij gewacht en vroeg of de sleutel klaar was.  Helaas nog niet, maar de postbode zou wel even kijken of er wat in ons vakje zat.  Begin mei, eind mei en begin juni ben ik nog een paar keer langs geweest, maar de sleutel is er nog steeds niet.  Geen supergroot probleem, maar het duurt nu heel wat langer om te kijken of we post hebben.

Wat ook heel veel tijd in beslag heeft genomen is om relatief betrouwbaar water en stroom te krijgen.  Je moet iemand verschillende keren bellen om te zorgen dat ze ook daadwerkelijk langskomen en dan is het bijna iedere keer later dan ze gezegd hebben.  Ook maken ze weleens per ongeluk wat kapot, zodat we weer iemand anders moeten regelen om het te maken.  We hebben bijvoorbeeld een loodgieter gevraagd om de waterleiding in ons huis aan te sluiten op de grote watertank buiten.  Om dat te doen moest hij naar onze zolder, maar er is geen trap, alleen een gat in het plafond in onze gang naar de slaapkamers.  Met een keukentrapje kan hij naar de zolder klauteren, maar hij trapte per ongeluk wel het glas kapot boven de deur van de badkamer, zodat we dat glas moeten vervangen.

Zolderluik

Dit is de enige manier om op onze zolder te komen!

De volgende dag kwam er een elektricien om onze accu’s aan te sluiten, zodat we licht en ventilators kunnen gebruiken als de stroom eraf ligt.  Hij was een paar uur bezig en moest ook naar de zolder toe, maar alles leek goed te zijn gegaan.  Totdat de volgende dag druppels vanuit ons plafond naar beneden vielen.  Snel de loodgieter weer gebeld.  Die kwam erachter dat in het donker op de zolder (er zit geen licht, dus iedereen moet een zaklicht gebruiken) de elektricien per ongeluk op de nieuwe waterleiding was gaan staan, zodat die ging lekken.  Weer gemaakt, maar de volgende dag werkten de accu’s niet meer.  Een afspraak gemaakt met de elektricien en die kwam erachter dat de kabel naar de accu’s was doorgebrand, want het was niet de juiste kabel.  De volgende dag zou hij langs komen met een nieuwe kabel.  Toen hij weer terugkwam om de kabel te maken heeft hij ook meteen onze droger aangesloten (we moeten al onze kleren voor 10 minuten in de droger doen omdat als ze buiten aan de lijn hangen mango vliegjes er eitjes in kunnen leggen en als de larven uitkomen kruipen die onder je huid – niet lekker, google maar even als je foto’s wilt zien).  De droger deed het, maar toen we later onze kleren probeerde te drogen sloegen de stoppen er iedere keer uit.  Elektricien weer gebeld en die kwam erachter dat hij een verkeerde stop had gebruikt.  Hij heeft de volgende dag de juiste stop geïnstalleerd.

Na weken hadden we eindelijk stroom en water, maar het weekend erop viel er een boom in onze straat op de elektriciteitlijn.  Na 36 uur waren onze accu’s leeg en de dagen daarna zaten we weer zonder stroom.

Dit zijn maar wat voorbeelden, maar de eerste paar maanden leek bijna alles zo te gaan.  We hebben nu het idee dat alles redelijk goed geregeld is en hebben het gevoel dat ons huis nu thuis is!  Je weet echter maar nooit wat er hier morgen weer te wachten staat!  🙂

Beginnersfout!

Een paar weken geleden zijn we begonnen met de aanvraag voor mijn werkvergunning.  De business manager hier in Oeganda had al het voorbereidende werk al gedaan, dus volgens hem zou het maar een half uurtje duren.  We kwamen aan bij het kantoor en er zaten een aantal mensen te wachten, maar het waren er veel minder dan we verwacht hadden, dus ik dacht dat het misschien inderdaad wel snel zou gaan.

Ik kreeg een stukje gescheurd papier met nummer 7 erop.  De meeste mensen in de rij zaten blijkbaar ergens anders voor te wachten en aangezien ze drie of vier mensen hebben die de aanvragen behandelen verwachtte ik snel aan de beurt te zijn.  Na drie kwartier wachten was de nummer 1 nog steeds niet geroepen, dus ik vroeg aan onze manager wat er aan de hand was.  Hij wist het ook niet, maar na even rondvragen kwam hij er al snel achter dat iedereen nog in de wekelijkse vergadering was en die blijkbaar langer duurde dan normaal.

Na een uurtje kwamen er één voor één mensen uit de vergaderzaal druppelen, maar het duurde nog een kwartier voordat iedereen z’n computer aanhad en aanvragen kon behandelen.  Toen nummer 1 naar binnen mocht ging het snel en na 5 minuten was ik aan de beurt.  Eerst moest ik al mijn papieren laten zien aan een man die alles even nakeek en toen het in orde bleek mocht ik naar de volgende kamer.

Al snel kwam de medewerkster die mij hielp erachter dat mijn paspoort en het paspoort waarmee de aanvraag was gestart niet dezelfde waren.  Ik had gezien dat mijn paspoort in 2018 zou verlopen en had het snel even verlengt vlak voordat we naar Oeganda vertrokken.  Ik was helemaal vergeten dat we alle papieren voor de aanvraag al maanden geleden naar Oeganda hadden opgestuurd en het paspoort nu dus anders was.  Echt een beginnersfout!  De vrouw zei dat er niets was dat ze kon doen en dat ik de aanvraag nu helemaal opnieuw moest beginnen.  Dat zou maanden kunnen duren.

Ik werd teruggestuurd naar de balie, zodat de manager ernaar kon kijken.  Hij keek ernaar en zei dat beide paspoorten van dezelfde persoon waren en dat ik terug kan gaan naar dezelfde medewerkster.  Die zei vervolgens dat ze ook wel wist dat ik dezelfde persoon was, maar dat het paspoort nummer verkeerd in het systeem stond en ze dat eigenlijk niet mag veranderen.  Uiteindelijk heeft ze toch alles veranderd in het systeem en hoefde ik niet opnieuw een aanvraag in te dienen.  Ik liep naar buiten en normaal gesproken kun je de werkvergunning meteen meenemen, maar die dag werkte de printer niet, dus zei een medewerker aan de balie dat we het later konden ophalen.  Een collega die een aantal dagen later zijn werkvergunning aanvroeg kon het meteen na afloop meenemen.  Na bijna twee weken kon ik het ook ophalen en mogen we nu officieel voor drie jaar in Oeganda blijven!

Werkvergunning

 

Veilig aangekomen!

Vorige week maandagavond laat zijn we veilig in Oeganda aangekomen.  De reis is relatief goed verlopen, zonder bijzonderheden en Ben heeft zich voor een baby heel goed gedragen.  🙂

aankomst-in-oeganda

We hebben het de afgelopen dagen al druk gehad!  Naast uitrusten van de reis hebben we maaltijden gehad met verschillende collega’s, hebben we telefoon en internet geregeld en hebben we rondgekeken in verschillende winkels om spullen te kopen voor ons nieuwe huis.

Woensdag gaan we voor een paar dagen naar Gulu, in het noorden van het land, om verschillende huizen te bekijken.  Op dit moment is het water resevoir in Gulu opgedroogd, dus we moeten het een aantal dagen zonder water zien te redden. Volgende week komen we weer terug naar Kampala, zodat we onze werkvergunning en rijbewijs kunnen ophalen.  We hopen in maart naar Gulu te kunnen verhuizen.

Vertrek

Nog twee weken en dan gaan we eindelijk verhuizen naar Oeganda.  Onze vlucht vertrekt zondag 5 februari.  Tot die tijd is het inpakken, verkopen en afscheid nemen van vrienden en Kate’s familie!boxes

Het resultaat van de Vierdaagse

Gertjan’s oom en tante, Albert en Adrie Schaap, hebben succesvol de Nijmeegse Vierdaagse gelopen dit jaar.  Vanwege het weer was het dit jaar extra zwaar, maar ze hebben het uitgelopen.
Dit jaar liepen ze voor een goed doel en hadden daarvoor Hope voor Afrika voor uitgekozen.  Ze hebben uiteindelijk meer dan 1.500 Euro aan fondsen geworven en we willen ze daar hartelijk voor bedanken!

Vierdaagse (1)

Rommelmarkt

Rommelmarkt

Lenneke aan het schminken

Mijn zus, Lenneke, heeft geholpen met het schminken van kinderen.

Op 28 mei heeft de jaarlijkse rommelmarkt plaats gevonden bij onze kerk in Gorinchem.  Heel veel mensen hebben spullen gegeven en een heel aantal vrijwilligers hebben alles klaargezet en geholpen met de verkoop.  Het was een mooie dag en dat betekende dat er veel mensen uit de buurt langs kwamen.  De rommelmarkt heeft meer dan 2.600 euro opgebracht en dat volledige bedrag gaat naar onze stichting.  Iedereen hartelijk bedankt voor de spullen en de medewerking!